vorige volgende De bron van de Schelde - 7 juli 2006
Vertrek Honnecourt sur Escaut
Uur ?
Eindbestemming Source de L'Escaut - Le Mont St-Martin (nabij Gouy) + bijkomende trip naar Canal de St Quentin - Riqueval
Aankomst Honnecourt
Weersomstandigheden overtrokken - fris - regen (met zonnige perioden)
Overnachting Camping de l'Escaut Honnecourt
Km (dagtotaal) 50
Km (algemeen totaal) 318

Omdat we bijna op het eindpunt van onze tocht zijn, hebben we besloten onze tent een 2de nacht in Honnecourt opgesteld te laten staan en zonder bagage op zoek te gaan naar de Scheldebron.

Omdat we de informatie van de champetter nauwgezet willen gebruiken, besluiten we onze tocht naar deze informatie uit te zetten.

Maar eerst op zoek naar een stek waar we het eten voor die dag kunnen aankopen. Het parcours brengt ons op en neer van Honnecourt naar Villers-Outréaux.

Nin heeft een zware dag

Na de inkopen en het laven en lessen proberen we onze 50 km dagtrip te hervatten over een pad langs de Torrens tot haar abdij.

In de hoop om nog meer informatie bijeen te krijgen besluiten we in deze oude mysterieuze abdij koffie te gaan drinken. De koffie kregen we, de bijkomende informatie kwam met mondjesmaat.

Het gekke is dat het hele tafereel zich afspeelt niet in St.-Quentin, maar wel in Gouy, meer bepaald in het gehucht Mont St.-Martin.

De abdij staat in de omgeving van de Scheldebron. Om deze laatste te vinden is het raadzaam om zich te oriënteren op de abdij en vandaar verder te zoeken.

Marco, voor de foto zonder kaart en kompas. We proberen zo veel mogelijk de Torrens te volgen. De bron van de Torrens ontspringt aan de abdij en geeft altijd water.

De bron van de Schelde levert normaliter maar een kleine hoeveelheid water.
De naburige bron van de Torrens aan de abdij daarentegen, levert gestaag water.

Maar het merendeel van het Scheldewater komt van Le Canal, wat op zijn beurt weer van de Somme komt.
In Vendhuile bevindt zich de influence.

De toegang tot de Scheldebron in Mont St.-Martin De bron zelf staat droog met een plas hemelwater ervoor. De aanblik ervan is erbarmelijk.

De Scheldebron zelf levert, tot nu toe, al 2 jaar géén water meer. Het water dat aanwezig is, is hemelwater.

La Source d'Escaut ... opgedroogd Terug van verkenning

Vanaf de bron noemen wij het de Schelde. Voor de Fransen is het L'Escaut.

Wij bij het doel van onze trekking. Vanaf hier loopt het water dat wij Schelde noemen.

De Stad Antwerpen wil de site van de Scheldebron aankopen. Reden hiervan is dat de Franse overheid de zorgen rond het onderhoud van de bron niet zo nauw neemt.

De Stad Antwerpen schonk het standbeeld, bovenaan de bron. De Stad wil immers de hele site kopen om de schoonheid van de bron in ere te herstellen. een gedicht ter ere van de bron, met vertaling in het Nederlands

Het landschap aan de noordzijde van de bron is merkwaardig stil en wijds. Dit in tegenstelling met de omgeving waar de bedding van de Scheldebron in ligt.

De omgeving van La Source d'Escaut

Onze eindbestemming is bereikt!
We keren terug, zoveel mogelijk langs het hemelwater van de jonge Schelde, via de abdij om opnieuw een stuk de Torrens te volgen.

De ontsproten Torrens die vanaf hier het Scheldebronwater zal voeden.

Bij het intense zoeken naar de samenvloeiing (de influence) van Le Canal de St.-Quentin, Torrens en L'Escaut stuiten we op een nieuwe ontwaring...
Willen we deze volledig meemaken, dan hebben we een tussenpauze van amper 1 uur + nogmaals 1 uur koersen naar het vervolg van die verbazingwekkende ontwaring... Er moeten daarvoor heel wat kilometertjes getrapt worden!

En ja hoor! ... het was niet gemakkelijk, maar vinden doen we het!
De influence...

Het roept wel vragen op waarom de Schelde "Schelde" noemt?
De aangenomen Scheldebron heeft hier eigenlijk niets mee te maken... ?!
Le Canal is eigenlijk Le Canal de St.-Quentin tot de uitmonding van de Torrens en L'Escaut. Vanaf die influence noemt het kanaal Le Canal d'Escaut.

De realiteit: de Torrens en L'Escaut monden uit in Le Canal de St.-Quentin. De monding (influence) in Le Canal. Vanaf hier noemt men het kanaal Le Canal d'Escaut.

Dus, op zoek naar de samenvloeiing van de "Scheldebronnen" wordt onze aandacht getrokken door een merkwaardig lawaai; luid metaalachtig vanuit het bos...
Curies klimmen we op een hoge dijk, bebost door zichtremmers. De bladeren ontrekken immers het zicht op de oorsprong van het lawaai.
Tot onze grootste verbazing ontwaren we kabels van de ene naar de andere kant in het dal... ??
Je kan het niet geloven maar we kwamen terecht in een vroegere tijd; een tijd van Napoleon Bonaparte!
Wat we zagen was zijn ontwerp! Le Canal de St.-Quentin stroomt door tunnels van kilometers lang! Deze werden gegraven ten tijde van Napoleon.
Wij waren terecht gekomen bij de tunnel van Riqueval.
Een 2de gelijkaardige tunnel is gebouwd stroomopwaarts op Le Canal de St.-Quentin, ter hoogte van Le Tronquoy.
De passanten van boten op Le Canal worden door de tunnels getrokken door een sleper.

Tot onze grootste verbazing kwamen terecht in een tijd van Napoleon... Een sleper trekt zichzelf voort d.m.v. een lier (aan boord) en een zware ketting, bevestigd aan de bodem van het kanaal

Het lawaai wordt veroorzaakt door het lopen van de zware ketting over een lier aan boord van de sleper, alsook door het slaan van de boten tegen de beschutte oevers van Le Canal.

De sleper trekt de andere boten... en verdwijnt de tunnel in. Deze tunnel is 6 km lang!

Vroeger werd de sleeper gevoed door het stoken van kolen, nu door electriciteit. Vandaar die kabels.

Werkmannen verhangen gedurig de aansluiting met de electriciteitskabels door middel van een haak. Je kan het vergelijken met een trolleybus.

De boten verdwijnen in de donkere tunnel ... om 6 km verder in Riqueval weer tevoorschijn te komen!

De sleep door de tunnel van 6 km duurt ongeveer 2 uren.
Dat geeft ons de gelegenheid om even onze speurtocht verder te zetten naar de influence.
Ons relaas hiervan lees je boven onze nieuwe ontwaring van Napoleons architecturale ingeving.
Amper 1 uur is ons gegund om de heuvelachtige tocht te spurten naar Riqueval, waar de sleepstoet uit de tunnel te voorschijn zal komen.
Nin fungeert nog enkel op haar wil om er te geraken...

De toegang tot de tunnel in Riqueval "draagt" een museum van oude treinen, nl. Le Souterrain de Riqueval.

Het bekende lawaai herinnert ons aan de tijd en doet ons de stijle gladde afdaling afrennen.
En ja hoor! ... de stoeterij trakteert ons op een geschiedkundig spectakel! :)

Net op tijd aangekomen trekt de sleper zich de tunnel uit. De touwen tussen de boten worden losgemaakt zodat ze hun eigen tocht verder kunnen zetten.

Le Canal de St.-Quentin verbindt het Scheldebekken en de Seine en is 92,5 km lang.

De ketting en lier waardoor de sleper zich voort trekt De getuigenis dat Napoleon de bouwheer is.

Doodmoe maar voldaan stampen we onze fietsen richting tent.

Onze tent, ons onderkomen :)

Marco wokt ons avondeten.

Het avondeten wordt gesmaakt onder wat eens een schuur was. Heerlijk!

               De bron van de Schelde - 7 juli 2006
vorige volgende omhoog in deze pagina pagina aangepast op 18/08/2010